'De ontvangst en de behandeling verschilde dag en nacht met wat ik gewend was.'

Dhr. Rook (76)
Onderging een onderbeenamputatie door vaatproblematiek

Hoe bent u bij Orthopedietechniek De Hoogstraat terechtgekomen?

'Ik was vorig jaar in Oostenrijk op vakantie, met mijn vrouw. Eén van de dagexcursies kon ik niet meemaken, omdat ik niet zo lang kan lopen. Mijn vrouw en ik besloten een kop koffie te gaan drinken in een restaurant, terwijl de groep de wandeling maakte. In dat restaurant zat een ander Nederlands echtpaar, waarmee we aan de praat raakten. Ik vertelde dat ik een beenprothese draag en dat ik niet zo lang kan lopen. Tot onze verbazing bleek deze vrouw ook een onderbeenprothese te dragen. Zij had die prothese al zeker 50 jaar en liep er heel fijn mee. Ik vertelde dat ik zoveel gedoe had met mijn prothese en dat ik er soms dol van werd, van het heen en weer reizen met mijn 45-km-auto, voor het sleutelen aan mijn prothese. Dat ik echt geen goede ervaringen had met mijn instrumentmakerij. De vrouw in Oostenrijk zei me toen dat zij een heel goed adres had en gaf me het adres van Orthopedietechniek De Hoogstraat. Ze zei me dat het echt anders moest kunnen, dat ik daar maar eens moest gaan kijken en dat ik moest stoppen met klungelen bij mijn instrumentmaker. Zij kwam er al vanaf haar 18e naar alle tevredenheid.'

U bent naar OTH gegaan en hoe was daar de ontvangst?

'11 Oktober 2010 ben ik voor het eerst in Utrecht bij OTH geweest. Het mooie was dat de man en vrouw die we ontmoet hadden in Oostenrijk me wel wilden brengen. Dat vond ik zo vriendelijk. Ik werd daar zo hartelijk ontvangen, zo hartelijk. Al bij de balie stond een dame met een kop koffie voor me klaar. En zo'n leuke dokter en zo'n leuke instrumentmaker. Dat was zo anders dan in dat andere bedrijf. En daarna kwamen er allerlei mensen met me praten over wat ik kon en wilde. Dat was zo anders dan ik gewend was. Ik was een soort fabriek gewend. Daar werd er alleen maar naar mijn klacht gekeken. Het leek wel alsof ze mij niet zagen. Hier was het zo anders. Echt, ik ben er zo tevreden over, ik ga hier nooit meer weg. Ook als mijn andere been geamputeerd moet worden, weet ik dat ik hier goed geholpen ga worden. Het is me zo best bevallen.'

U werd goed ontvangen?

'Ja, prima, het was dag en nacht verschil met wat ik gewend was. Het was 'dik voor mekaar'. Toen ik de tweede keer kwam, zijn ze alles gaan opmeten. Ik ben een aantal keer geweest en toen was het allemaal al goed. Zo snel en zo fijn. Die mensen waren zo betrokken. Een instrumentmaker die er steeds bij was, was zo blij dat ik weer goed kon lopen. Hij zei steeds maar: "Kijk nou eens, meneer Rook, kijk nou eens, u loopt zo goed." Hij was zo blij voor me. Conradi was dat. Hij had er schik van dat ik weer zo lopen kon. Ze kennen me daar allemaal nu.'

Ze kennen u bij OTH. Wat bedoelt u daarmee?

'De dames van de telefoon kennen me al. Laatst zeiden ze: meneer Conradi is weer terug van vakantie, u treft het. Zo leuk is dat, dat ze dat weten allemaal. Toen ik weer lopen kon leefden ze echt met me mee. Ja, het is echt prima daar. Een prima plek. Ik ga daar nooit meer weg. Ik ben mevrouw Verhoeven die ik in Oostenrijk ontmoette zo dankbaar dat ze me dit adres gegeven heeft. Dat zult u wel begrijpen.'